8. Οι Επιπτώσεις της Ενεργειακής Κρίσης στα Κτίρια των Αστυνομιών
Οι πολεμικές σύγκρουσες τα τελευταία χρόνια (Ουκρανία, Ιράν, κλπ) και οι εξελίξεις που ακολούθησαν προκάλεσαν σημαντικές διαταραχές στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα, εντείνοντας τις ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια και αναδεικνύοντας τον βαθμό εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από εισαγόμενους ενεργειακούς πόρους. Η νέα αυτή πραγματικότητα, τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, επηρέασε άμεσα το κόστος και τη διαθεσιμότητα της ενέργειας, με επιπτώσεις και στη λειτουργία των δημόσιων κτιρίων.
Στο πλαίσιο αυτό, η ενεργειακή κρίση ανέδειξε την ανάγκη επιτάχυνσης της μετάβασης προς ένα πιο ανθεκτικό και αποδοτικό ενεργειακό σύστημα, δίνοντας έμφαση στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων και στην ενίσχυση της χρήσης εγχώριων πηγών καθαρής ενέργειας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως κεντρικό στρατηγικό στόχο την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας και τη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και της δέσμης μέτρων «Fit for 55». Στο πλαίσιο αυτό, η αναθεωρημένη ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας προβλέπει δεσμευτικό στόχο για την επίτευξη ποσοστού τουλάχιστον 42,5 % συμμετοχής των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα της Ένωσης έως το 2030, με συνολική ευρωπαϊκή φιλοδοξία που προσεγγίζει το 45 %.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενισχύει τις πολιτικές για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, αναγνωρίζοντας την εξοικονόμηση ενέργειας ως βασικό και άμεσα διαθέσιμο μέσο αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης. Οι σχετικές πολιτικές εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο της μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και αποσκοπούν στη μείωση της τελικής ενεργειακής κατανάλωσης, ιδίως στον κτιριακό τομέα.
Η πρωτοβουλία REPowerEU συμπληρώνει τις ανωτέρω στρατηγικές, δίνοντας έμφαση στην επιτάχυνση της ανάπτυξης των ΑΠΕ, στην ενίσχυση της ενεργειακής αποδοτικότητας και στην απλοποίηση των διαδικασιών για την υλοποίηση ενεργειακών έργων. Στο πλαίσιο αυτό, ο δημόσιος τομέας καλείται να συμβάλει ενεργά μέσω της εφαρμογής μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας και της σταδιακής ενσωμάτωσης καθαρών μορφών ενέργειας στα δημόσια κτίρια, χωρίς να εισάγονται υποχρεώσεις που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών.